Op bepaalde zaken rust geen zegen. Die gaan niet voorspoedig. Het gaat sommige branches niet voor de wind.Neem nou makelaars en notarissen; die maken moeilijke tijden door. Zou het onderstaande daar debet aan kunnen zijn?
Ik sprak laatst een niet al te vrolijke huizenmakelaar. Hij vertelde met vermoeide en droeve stem onderstaande anekdote. Ik moet u dit vermakelijke verhaaltje vertellen.
Die makelaar, zo had hij mij toevertrouwd, wilde een jonge vrouw een huis verkopen. Vol vuur bescheef hij de verukkingen van het bezit van een eigen home.
'Een huis!' riep zij. 'Een huis? Wat moet ik met een huis? Ik ben geboren in een ziekenhuis, opgevoed op een internaat, gekust in een auto, getrouwd in een kerk. Mijn eten komt van de bezorgzaken en zit in cellofaan. Ik verplaats mijzelf in een sportwagen en rijd daarmee naar vrienden en vriendinnen en race met die wagen waarheen ik wil. De ochtenden breng ik door op de tennisbaan, mijn middagen aan de bridgetafel en mijn avonden in de schouwburg of bioscoop. En als ik sterf, zorgt de begrafenisonderneming ervoor dat ik in een kist terechtkom. Alles wat ik nodig heb is een garage.'
Toen was de ongelukkige mij huilend om de nek gevallen en na een minuut snikte de huizenverkoper: 'De handel is dood. Ik ga me bezuipen. Ik zoek troost in de drank. Drink met mij mee, vriend. Ik betaal alle drankjes.' En hij wenkte de barkeeper en riep nu luid: 'We stoppen met drinken! We gaan nu zuipen! Treuzel niet maat, anders loop je een drankachterstand op en die loop je niet snel in!'
Nu, dat liet ik mij geen twee maal zeggen.
Wat zou u doen?
Wurzala