Laatst wandelde ik weer eens in mijn geboortestad Alkmaar door een wijk met van die huizen uit 1930. Dat zijn van die mooie herenhuizen met erkers. Na de oorlog werden geen erkerwoningen meer gebouwd. Men streefde naar een architectuur die was gebaseerd op eenvoud. Architectuur moest vooral niet opvallen. Die erkers werden door de 'Delftse school' verboden! Je mag in Nederland zeggen wat je wil, schrijven wat je wil, de godsdienst belijden die je wil, denken wat je wil, stemmen op wie je wil, schilderen en componeren wat je wil, maar bouwen wat je wil is verboden. Maar goed, daar wil ik het niet over hebben.
Ik liep door die wijk en de zon scheen heel helder. En opeens zag ik dat er aan enkele van die mooie huizen affiches hingen met grote letters: te koop. Dat komt allemaal, heb ik me laten vertellen, omdat de huizenmarkt in elkaar aan het storten is. Die huizenmarkt is jarenlang een soort windhandel geweest. Het ging als volgt. Een sociaal werker of leraar geschiedenis ging trouwen en kocht een huis. Hij nam op dat huis uiteraard een hypotheek. Tegen de tijd dat hij wat meer verdiende en wat kinderen had gekregen kocht hij een groter huis weer met een hypotheek. Dat grotere en duurdere huis kon hij best betalen, want zijn oude huis was intussen stevig in prijs gestegen. Een paar jaar later deed hij die hele operatie nog een keer, zodat hij zonder veel moeite in steeds grotere en duurdere huizen kwam te wonen. Het huis was een uitstekende geldbelegging, want je kon er zeker van zijn dat de prijs van je huis veel sneller zou stijgen dan de geldontwaarding.
Zoals dat met windhandel gaat: eens komt er een eind aan. En nu gaat het mis, en overal staan huizen te koop, die niemand kopen wil. Het akeligst zijn die sociale werkers en die geschiedenisleraren eraan toe die vlak voor de crisis een nieuw en zeer duur huis hebben gekocht in het vertrouwen dat ze hun oude huis voor veel geld van de hand konden doen. En nu kunnen ze dat oude huis opeens aan de straatstenen niet kwijt. En zitten ze in plaats van met één zware hypotheek met twee zware hypotheken. Van hun salaris blijft na het aflossen van die hypotheken weinig over om van te leven. Ze moeten hun kleren kopen bij het Leger des Heils of de kringloopwinkel. Het gebruik van wijnen en gedestilleerd hebben zij tot het uiterste minimum moeten inkrimpen. Ze eten nog net geen hondenbrood. Die sociaalwerkers en geschiedenisleraren zijn de nieuwe gehakteters geworden.
Ze zijn het slachtoffer geworden van het ineenstorten van de huizenmarkt door de crisis.
Als u enig geld hebt opgespaard en u wilt daarvoor een huis kopen, dan moet u dat nu nog niet doen.
Als de huizenmarkt verder ineenstort kan het natuurlijk zijn dat een huis van 250.000 euro dat nu voor 210.000 euro te koop is over twee jaar al uw eigendom is voor 150.000 euro. In dat geval kunt u beter twee jaar wachten.
Wat vindt u daarvan?
Wurzala